Do niedawna wydawało się, że zagadnienie zasiedzenia służebności przesyłu jest dość ujednolicone – co do zasady przyjmowano, że do biegu zasiedzenia wlicza się cały okres posadowienia urządzenia. Tym bardziej należy dostrzec wyłamanie się z dotychczasowego podejścia przez Sąd Najwyższy, który w postanowieniu z 24 lutego 2023 r. (sygn. akt III CZP 108/22) uznał, że dominujące dotychczas w orzecznictwie podejście należy uznać za sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa rzeczowego.
Sąd Najwyższy wskazał, że przyjęcie, że przed 3 sierpnia 2008 r. mogła istnieć w systemie prawnym służebność „o treści odpowiadającej służebności przesyłu”, stoi w sprzeczności z zasadą zamkniętego katalogu praw rzeczowych. W postanowieniu wskazano także, że przyjęcie istnienia w stanie prawnym obowiązującym przed 3 sierpnia 2008 r. służebności „o treści odpowiadającej służebności przesyłu”, a tym samym doliczenie czasu posiadania takiej służebności do czasu niezbędnego do zasiedzenia służebności przesyłu, narusza zakaz działania prawa wstecz. W konsekwencji powoduje to negatywne skutki dla właścicieli nieruchomości, na których wiele lat przed przyjęciem niekorzystnej wykładni posadowiono urządzenia przesyłowe.
Podsumowując, zmiana podejścia w tym zakresie powoduje, że właściciele nieruchomości zyskali dodatkową argumentację w przypadku, gdy przedsiębiorca przesyłowy powołuje się na zasiedzenie. Warto z niej skorzystać samodzielnie albo zwrócić się o pomoc do specjalisty.
